Okulary przeciwsłoneczne – z fitrem czy bez?

Latem zwykliśmy chronić swoją skórę przed szkodliwym działaniem promieni słonecznych sięgając po kremy z filtrem ochronnym. Odpowiednio zabezpieczyć należy także nasze oczy, by zmniejszyć ryzyko wystąpienia wielu chorób: zapalenia spojówek, zespołu oka suchego czy zaćmy. W tym celu sięgnąć należy po okulary przeciwsłoneczne, które dostępne są w miejscach: na bazarach, w hipermarketach, aptekach, salonach optycznych. Gdzie je kupować i na co zwracać wówczas uwagę?

Okulary przeciwsłoneczne stanowią ochronę dla oczu nie tylko latem, ale przez cały rok. Podkreślić należy, iż te kupione w miejscu, które nie ma nic wspólnego ze zdrowiem, jak choćby na bazarze, nie zapewnią nam ochrony oczu.
Szkła ułatwiają patrzenie w słoneczne dni, pod warunkiem, że posiadają filtry przeciwsłoneczne. Informacja o tym powinna znaleźć się na okularach i opatrzona winna być napisem UV z numerem. Napis UV 400 oznacza, że okulary chronią oczy przed promieniami o długości fal 400 nanometrów, symbol UE jest informacją, iż dany model spełnia minimum kryteriów jakościowych.

Okulary przeciwsłoneczne – jaki kolor szkieł
Okulary przeciwsłoneczne dostępne są w wielu kolorach, zarówno oprawek, jak i szkieł. I choć zwyklo się mówić o różowych okularach, decydując się na zakup nowej ich pary najlepiej skupić swoją uwagę na szkłach brązowych lub szarych.
Co ważne, najgorsze wśród okularów straganowych są te z czarnymi szkiełkami a to dlatego, że zmuszają źrenice do rozszerzenia się a biorąc pod uwagę, iż promienie słoneczne docierają bez żadnej ochrony, naszym oczom możemy zaszkodzić jeszcze więcej, aniżeli w ogóle okularów na nos byśmy nie założyły.

Zarówno noszenie okularów bez filtrów, jak i nie noszenie tych odpowiednich może przyczynić się do rozwoju wielu chorób oczu. Wśród nich do najpopularniejszych zaliczyć można: zapalenie spojówek, oparzenie siatkówki oko, zespół oka suchego czy zwiększenie ryzyka wystąpienia zaćmy.

Czym kierować się przy wyborze okularów?
A więc na co zwracać uwagę przy ich zakupie? Przede wszystkim sprawdźmy czy okulary posiadają stosowne filtry, a więc czy są bezpieczne dla naszych oczu. Dobrych okularów, nie łudźmy się, nie znajdziemy na osiedlowym bazarku czy w hipermarkecie. Przy ich zakupie sprawdzić należy, czy znajduje się na nich stosowny napis (np. UV400 i symbol UE).
Nie bez znaczenia pozostaje też kwestia ich wielkości. Przed zakupem okulary należy mierzyć, bowiem te odpowiednie powinny przysłaniać nasze oczy w całości, a więc winny posiadać stosownie duże szkła. Dobrze także, aby promienie słoneczne nie docierały bokiem, stąd też warto zmierzyć i takie modele, których boki są wystarczająco szerokie.
Jako że w okularach chodzimy w ciągu dnia, warto pomyśleć o ich przechowywaniu, gdy nie będą używane. Niektóre okulary sprzedawane są z opakowaniami, woreczkami czy etui, jeśli jednak go nie posiadają, warto dołożyć kilka zloty, by posłużyły na dłużej. Przyda się również specjalna chusteczka, którą przecierać będziemy szkła.

Okulary należy nosić nie tylko latem. Dzięki nim nasze oczy ochronione są przed szkodliwym działaniem promieni słonecznych, co może dać o sobie znać po wielu latach nie używania okularów lub noszenia tych bez stosownych filtrów.

Dieta dla oczu
Oczy warto wzmacniać także odpowiednią dietą. Co im sprzyja?
Produkty wzmacniające oczy to głównie warzywa: szpinak, brokuły, natka pietruszki. Ich składniki hamują rozwój wolnych rodników mających duży wpływ na pogorszenie zarówno kondycji wzroku, jak i skóry. Bardzo cenna dla oczu, ze względu na znajdujące się w niej antocyjanty, jest również czarna jagoda.
Wzrok wzmocnić można także preparatami dostępnymi w aptekach. Cenna jest luteina, zeaksantyna, cynk, witaminy A, E i C.

Zobacz źródło informacji:

depresin sklad I gastramin tabletki na przeczyszczenie I varicolen jak stosować I moctivin jak stosować

Jak przechowywać żywność w lodówce

Wybierając się na większe zakupy nasz wózek zostaje wypełniony w większości produktami spożywczymi. Dodatkowo dochodzą jeszcze środki czystości i inne, mniej lub bardziej potrzebne, rzeczy, które po powrocie do domu musimy rozpakować.

Większość produktów spożywczych trafia do lodówki, jednak nie każdy z nich tego wymaga. Ważne jest jednak, by wiedzieć, które miejsce w lodówce jest najbardziej odpowiednie dla poszczególnych produktów. Pamiętać należy również, że urządzenie to nie przedłuża terminu ważności, zatem wiedzieć należy jak długo nasze produkty mogą być przechowywane, zarówno w wersji zamkniętej, jak i otwartej.
Znacznie dłużej przechowywać można produkty spożywcze w zamrażalce. Najczęściej wędrują do niej mrożonki, które można tu przechowywać nawet rok, mięso – od 3 do 12 miesięcy, ryby – chude – 8, tłuste – 4 miesiące.
Produkty otwarte, które przechowujemy w lodówce, należy zużyć w ciągu kilku dni. Mleko w kartonie może stać otwarte maksymalnie 3 dni, żółty ser – około 6, biały ser – do 2 dni. Masło pozostaje wartościowe do 6 dni, dużo dłużej, bo nawet 3 tygodnie, swą świeżość zachowuje margaryna do smarowania pieczywa zamknięta w plastikowym pojemniku.

Lodówka jest miejscem, w którym przechowujemy różne produkty spożywcze. Warte podkreślenia jest to, że wymaga ona systematycznego przeglądania i mycia, najlepiej dwa razy w miesiącu. Idealnym detergentem jest płyn do mycia naczyń lub woda z octem, zwłaszcza jeśli w lodówce doszło do spleśnienia jakiegoś produktu.
Mycie lodówki powinno odbyć się po wcześniejszym wyciągnięciu wszystkich produktów oraz po wyłączeniu jej z prądu. Przed jej włączeniem należy wytrzeć ją do sucha a następnie włożyć wszystkie produkty sprawdzając ich stan.

Jak układać żywność w lodówce
W każdej lodówce znajdują się półki, szufladki, istnieje także możliwość ułożenia produktów na drzwiczkach. Najbardziej oczywiste jest miejsce ułożenia jajek, bowiem w każdej lodówce producent umieszcza na drzwiczkach specjalne pojemniki przeznaczone na nie. A co zresztą produktów? Czy wiemy, gdzie jest dla nich najlepsze miejsce? Co powinno znaleźć się na poszczególnych półkach lodówki?
Półka górna zarezerwowana jest dla słoików: dżemów, konfitur, powideł a także produktów mlecznych: mleka, jogurtów, kefirów. Na półkach niższych panuje niższa temperatura a w takiej bakterie rozwijają się szybciej, z tego też powodu nie należy układać wyżej wymienionych produktów na niższych półkach.
Na półkach środkowych znaleźć powinno się miejsce dla tych produktów spożywczych, które szybko się psują i mają krótki termin przydatności. To zatem dobre miejsce dla białego sera, wędlin oraz garnka z zupą, który należy szczelnie przykryć.
Na najniższej półce należy przechowywać mięso, wędliny oraz ryby. Wskazane jest, by przed ich umieszczeniem w lodówce, umyć je a następnie owinąć w folię spożywczą. Mogą one być przechowywane zaledwie jeden dzień i terminu tego nie należy przedłużać.
Dolne szuflady to miejsce wysokiej wilgotności oraz temperatury około 10 stopni C. Przewidziane są one dla owoców i warzyw, przy czym pamiętać należy, żeby spożyć je w ciągu kilku najbliższych dni. Wkładając sałatę dopilnujmy, aby opakowanie, w którym warzywo się znajduje, nie było szczelne. Dojść może do wytworzenia się azotanów, które nie wpływają pozytywnie na nasze zdrowie. Jeśli jesteśmy smakoszami twardych serów, szuflada lodówki jest doskonałym miejscem na ich dojrzewania. Należy włożyć je jednak wcześniej do pojemników.
Pozostają jeszcze półki na drzwiczkach, w których, prócz jajek, przechowywać możemy olej, najlepiej w szklanej i ciemnej butelce, sok w kartonie, sosy w butelkach, ketchup.

Przed włożeniem produktów do lodówki warto przełożyć je do odpowiednich pojemników. W sprzedaży dostępne są folie oraz plastikowe pojemniki, które izolują, słabo przepuszczają parę wodną oraz substancje zapachowe. Można też skorzystać z papieru śniadaniowego, w który warto zapakować plasterki wędliny a następnie włożyć je do torebki śniadaniowej.

Układając produkty w lodówce należy zapewnić im dużo przestrzeni, aby krążące tam powietrze miało swobodny przepływ. Wkładając jednak potrawy do zamrażalki należy układać je ciasno. Po ich rozmrożeniu, co warto wykonywać na dolnej półce lodówki, produkty należy poddać obróbce termicznej, dzięki której rozwijające się podczas rozmrażania drobnoustroje zostaną zniszczone.

Przeczytaj więcej:

depresin w aptece I gastramin tabletki na przeczyszczenie I varicolen producent I moctivin producent

Czarny bez na gorączkę

Czarny bez, rosnący w wielu miejscach naszego kraju, zwalcza gorączkę, łagodzi kaszel oraz zmniejsza ryzyko zachorowań ze względu na zawarte w nim sole mineralne i witaminy. Powinno to zainteresować zwłaszcza te osoby, które lubią robić późnym latem przetwory i korzystać z nich w okresie jesienno-zimowym, kiedy to nietrudno o infekcje.

Czarny bez wzmacnia organizm, jednak należy poddać go obróbce. Zjedzenie świeżych owoców czy kwiatów jest zabronione, bowiem w ich składzie znajduje się toksyczny składnik, sambunigryna, który dostarczony do organizmu rozkłada się, wywołując osłabienie, wymioty. Toksyczna substancja ulega jednak rozkładowi stając się nieszkodliwą dla organizmu, kiedy kwiaty czy owoce czarnego bzu zostają przetworzone, suszone czy gotowane.

Krzaki czarnego bzu rozrastają się do sporych wielkości, dlatego często zajmują sporo miejsca. Ich kwiaty w białym kolorze mają kształt baldachów, jednak nie przyciągają swoją wonią. Owoce z kolei, przypominające jagody, nie są zbyt smaczne. I choć surowe nie zachęcają do ich kosztowania czy wąchania, a więc dobrze, bo nie nalezy ich spożywać w takiej postaci, są idealnym produktem do obróbki, co wykorzystują domowi i fachowi zielarze.

Co kryją kwiaty i owoce czarnego bzu
Niepozorne i, co tu kryć, śmierdzące kwiaty czarnego bzu, zawierają sporą ilość cennych dla organizmu składników: flawonoidów, kwasów fenolowych, kwasów organicznych, steroli, garbników, soli mineralnych, triterpeny, które wykazują właściwości napotne i przeciwgorączkowe. Dodatkowo wzmacniają i uszczelniają ściany naczyń włosowatych, działają moczopędnie, łagodzą chore gardło, pomagają zwalczyć zapalenie spojówek.
Owoce czarnego bzu są także bogactwem cennych składników. Jagody czarnego bzu zawierają w sobie kwasy owocowe, glikozydy antocyjanowe, pektyny, garbniki, witaminy (C i A) oraz sporą ilość soli mineralnych: sód, potas, wapń, żelazo, glin.
One także wykazują właściwości napotne i moczopędne, dodatkowo przeczyszczające i przeciwbólowe. Ze względu na właściwości przeczyszczające, wskazane jest podanie jagód czarnego bzu przy zatruciu celem usunięcia z organizmu toksyn a ze względu na właściwości przeciwbólowe, przy nerwobólach.

Jak wykorzystać kwiaty i owoce czarnego bzu
Ponieważ kwiaty i owoce czarnego bzu zawierają w sobie toksyczną substancję, która neutralizuje się podczas ich obróbki, aby je wykorzystać koniecznie należy je jej poddać.
Kwiaty czarnego bzu można wykorzystać sezonowo, owoce natomiast posłużyć mogą do produkcji soku, który zamknąć można w ciemne butelki.
Czas zbiorów kwiatów czarnego bzu przypada na okres, kiedy nie wszystkie jeszcze kwiaty są rozwinięte. Należy je suszyć w cieniu, bowiem pod wpływem słońca kwiaty ciemnieją, natomiast zawarte w nich substancje odżywcze tracą swoje właściwości lecznicze.
Owoce czarnego bzu należy zebrać, gdy są one dojrzałe, lśniące i czarne. wskazane jest, by ścinać je w baldachach, usuwając szypułki dopiero po wysuszeniu owoców.
Kwiaty czarnego bzu
Łyżkę kwiatów czarnego bzu należy zalać szklanką zimnej wody, doprowadzić do wrzenia i gotować przez 5 minut. Wyłączyć i odstawić na 15 minut. Po tym czasie odcedzić. Pić 1/3 szklanki 2-3 razy dziennie. Działa moczopędnie, napotnie, przeciwgorączkowo.
Owoce czarnego bzu
Zebrane owoce należy umyć, następnie przesypać do garnka a kiedy puszczą sok, rozetrzeć. Zagotować miód z sokiem w proporcji 1:10 (miód:sok). Powstały sok przelać do ciemnych butelek. Pić w okresie przeziębienia, zaburzeń trawienia, nerwobólach 2-3 razy dziennie po szklance rozcieńczonego z wodą soku

Przeczytaj więcej:

depresin producent I gastramin I varicolen co to jest I moctivin co to jest

Atlas grzybów

Atlas grzybów to świetna sprawa dla każdego grzybiarza. Można w nim znaleźć opisy wszystkich grzybów, ich cechy charakterystyczne, występowanie, gatunki podobne i ewentualne uwagi.

Atlas grzybów powinien być podręczną książeczką, którą można wszędzie ze sobą zabrać, szczególnie na grzybobranie. Jest to niezbędny element wyposażenia grzybiarzy-amatorów (choć nie tylko), którzy w razie wątpliwości co do tożsamości danego grzyba, mogą do niego zerknąć i dokładnie rozważyć wszystkie za i przeciw. Taki atlas oprócz dokładnych opisów, powinien również zawierać zdjęcia każdego okazu, aby i ono mogło wspomagać grzybiarzy podczas zbiorów.

Pamiętaj, żeby nie zbierać zbyt młodych grzybów, ponieważ bardzo łatwo jest je pomylić z podobnymi do nich okazami grzybów chorobotwórczych, a to z tego względu, że nie wszystkie charakterystyczne dla nich cechy zdążyły się już rozwinąć.

W każdym atlasie powinny znaleźć się również ogólne informacje dotyczące grzybów: czym są, ich budowa, zbieranie, zatrucia, a także lista grzybów chronionych.

Warto znać gatunki objęte ochroną (wg rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 9 lipca 2004 roku):

– amylek lapoński
– borowik królewski
– borowik pasożytniczy
– borowik korzeniasty
– buławka obcięta
– buławka pałeczkowata
– buławka spłaszczona
– czareczka długotrzonkowa
– dwupierścieniak cesarski
– flagowiec olbrzymi
– gąska olbrzymia
– jamczatka białobrunatna
– jodłownica górska
– koronica ozdobna
– krążkówka żyłkowana
– kurzawka bagienna
– lakownica lśniąca
– maślak dęty
– maślak trydęcki
– maślak żółtawy
– mądziak psi
– miękusz szafranowy
– naparstniczka stożkowata
– branżowiec bladożółty
– ozorek dębowy
– płomykówka galaretowata
– pniarek lekarski
– pniarek różowy
– porobalszek żółtoczerwony
– promieniak wilgociomierz
– purchawica olbrzymia
– siatkolist maczugowaty
– smardzówka czeska
– smardz jadalny
– smardz półwolny
– smardz stożkowaty
– smardz wyniosły
– sromotnik fiołkowy
– szaraczek łuseczkowaty
– szyszkowiec łuskowaty
– trufla wgłębiona
– wieloporek gwiaździsty
– wilgotnica czapeczkowata
– włóknouszek ukośny
– wszystkie gatunki czarek
– wszystkie gatunki gwiazdosza
– wszystkie gatunki kolczykówki
– wszystkie gatunki pałeczki
– wszystkie gatunki karniaka
– wszystkie gatunki solówki
– wszystkie gatunki szmaciaka
– żagiew okółkowa
– żagnica listkowata

Polecam:

depresin allegro I co to jest gastramin I varicolen tabletki I moctivin allegro

Grzyby leśne

Zbieranie grzybów to dla wielu osób prawdziwa pasja. Nie wyobrażają sobie oni, choćby jednego sezonu bez wyprawy do lasu i poszukiwania wśród leśnej ściółki skarbów, jakimi są ukryte pośród zielonych zarośli, borowiki, kurki, kanie, czy maślaki.

Oczywiście przed każdym grzybobraniem trzeba się odpowiednio przygotować, zaopatrując się w ciepłe ubranie i przydatne narzędzia. Nie wyobrażam sobie poszukiwania grzybów np. bez wiklinowego koszyka, szmatki czy nożyka. Więcej o ekwipunku grzybiarza możemy poczytać w książkach dla grzybiarzy.

Zapaleni grzybiarze z łatwością potrafią odróżnić czubatkę kanię od muchomora sromotnikowego, jednak swym mniej „zaprawionym w boju” towarzyszom polecają wzięcie ze sobą atlasu, gdzie w razie jakichkolwiek wątpliwości mogą zajrzeć i je rozwiać. Jak powiadają grzybiarze: lepiej kilka razy sprawdzić dany okaz, ostatecznie go nie zrywając, niż lekkomyślnie go zerwać i narazić siebie i swoich bliskich na niebezpieczeństwo zatrucia.

W Polsce rośnie około 5000 grzybów, jednak nie wszystkie one nadają się do spożycia. Obok grzybów zdatnych do spożycia wyróżnia się również niejadalne i trujące grzyby. Wśród grzybów trujących natomiast można znaleźć takie, których toksyny oddziałowują na ludzką świadomość i psychikę, w związku z czym nazywa się je grzybami halucynogennymi (grzyby psylocybinowe). Grzyby halucynogenne silnie oddziałowują na zmysł wzroku i słuchu. Mimo, że niektórzy uważają je za mniej szkodliwe niż inne używki, także i one mogą wywołać w organizmie niebezpieczne zmiany, jak np. psychoza, czy efekt flashback.

Grzyby jadalne cieszą się dużą popularnością ze względu na swój niezwykły smak i aromat. W świecie kulinarnym przyrządzane są na wiele sposobów, z których najpopularniejszym jest sos grzybowo-śmietanowy.

Podobno grzyby są bogatym źródłem witamin, dzięki czemu w skrajnych sytuacjach mogą zastąpić pełnowartościowy posiłek (np. podczas survivalu). Niektórzy grzybiarze nazywają je nawet „leśnym mięsem”, ponieważ ludzkie kubki smakowe podobnie na nie reagują.

Polecane dla Ciebie:

depresin apteka I co to jest gastramin I varicolen tabletki I moctivin allegro

Grzyby jadalne

Grzyby jadalne, jak sama nazwa wskazuje, są nieszkodliwe dla ludzkiego organizmu po spożyciu (w przeciwieństwie do grzybów trujących). Grzyby jadalne mają wiele składników odżywczych, jednak największą popularnością cieszą ze względu na swój niepowtarzalny smak.

Grzyby jadamy pod wieloma postaciami: smażone, gotowane, suszone, duszone, jako przetwory, itd.

UWAGA: jeśli będziesz przechowywał grzyby zbyt długo w nieodpowiednich warunkach lub pod nieodpowiednią postacią, mogą stać się niebezpieczne (po zjedzeniu) dla twojego zdrowia, a nawet życia.

W Polsce rośnie około 5000 gatunków grzybów, jednak nie wszystkie z nich nadają się do spożycia. Nawet wytrawni grzybiarze zbierają zwykle do 10 różnych gatunków. Dlaczego tylko tyle? Ponieważ jeśli chodzi o resztę jadalnych gatunków, to albo zbyt łatwo jest je pomylić z trującymi grzybami albo występują bardzo rzadko albo po prostu ich smak nie jest zbyt interesujący.

Do najpopularniejszych jadalnych grzybów w Polsce (w innych rejonach świata, ta klasyfikacja z pewnością jest różna) należą:

– rydze – grzyby spożywane zwykle po podsmażeniu na maśle. Rosną pod sosnami.
– borowiki, prawdziwki – grzyby o niezwykłym aromacie, zwykle zasuszane i używane, jako przyprawa. Dość trudno jest je znaleźć, chyba, że zna się miejsca, w których rosną.
– gąski – zwykle zbierana jest gąska zielonka, którą się marynuje lub przyrządza na gęsto.
– czubajki kanie – grzyby o przyjemnym smaku i aromacie. Rzadko zbierane, ponieważ łatwo można je pomylić z muchomorem sromotnikowym.
– pieprzniki, w tym kurki – smaczne grzyby, które łatwo jest znaleźć. Zwykle zjadane pod postacią sosu lub przetworów, suszone tracą swój smak.
– koźlarze – jedzone są zwykle dwa rodzaje: koźlarze czerwone i pomarańczowe.
– maślaki – ich charakterystyczną cechą są „lepkie” kapelusze, w związku z czym wiele pracy trzeba włożyć, aby doprowadzić je do stanu nadającego się do spożycia.
– trufle – grzyby, które rosną pod ziemią i cieszą się dużą popularnością w świecie kulinarnym (można powiedzieć, że to najdroższe grzyby na światowym rynku).

Polecane dla Ciebie:

depresin I gastramin cena I varicolen forum I moctivin forum

Niejadalne

Grzyby niejadalne i trujące często są ze sobą mylone – jest to jednak wielki błąd. Jaka jest więc między nimi różnica? Otóż grzyby trujące zawierają toksyny, których działania wywołują niepożądane skutki dla ludzkiego organizmu (od bólu brzucha, przez wymioty i biegunkę, nawet po uszkodzenie nerek i wątroby). Grzyby niejadalne natomiast są niezdatne do spożycia ze względu na brzydki zapach, nieprzyjemny smak albo twardy lub gąbczasty miąższ. Do grzybów niejadalnych zalicza się także te gatunki, które są po prostu ciężkostrawne.

Podstawową różnicą między grzybami niejadalnymi a grzybami trującymi jest fakt, że te drugie zawierają toksyny mogące wywołać niebezpieczne objawy w organizmie ludzkim, kiedy pierwsze mają po prostu nieprzyjemny zapach lub smak, ale nie są zagrożeniem dla życia człowieka.

Grzyby niejadalne (kilka przykładów):

– buławka spłaszczona – jest to gatunek dość rzadki, dlatego chroniony w Polsce.
– buławka pałeczkowata
– gąska pomarańczowa – zaliczana do grzybów niejadalnych ze względu na gorzki smak.
– boczniak dębowy
– gwiazdosz rudawy – jest to najpopularniejszy gatunek gwiadoszy w Polsce, ale jednocześnie gatunek objęty ochroną.
– gwiazdosz potrójny
– mądziak psi – znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski, jest bardzo rzadki, a w związku z tym pod ochroną.
– mądziak malinowy
– sromotnik bezwstydny – zaliczany do grzybów niejadalnych ze względu na swój nieprzyjemny zapach, choć w niektórych krajach, owocniki w formie nierozwiniętej są jadane. Warto wiedzieć, że ten gatunek grzyba w niektórych przypadkach jest wykorzystywany jako środek leczniczy.
– czernidłak pospolity – występuje na żyznych glebach (poza lasem), wszędzie jest traktowany jak grzyb niejadalny.
– monetka szerokoblaszkowa
– pieniążek wrzecionowaty – zaliczany do grzybów niejadalnych ze względu na nieprzyjemny zapach.
– mleczaj paskudnik
– mleczaj chrząstka – jest to jeden z najpospolitszych gatunków grzybów w Polsce, występujący we wszelkiego rodzaju lasach. Jest on zaliczany do grzybów niejadalnych ze względu na swój silnie piekący smak.

Polecane dla Ciebie:

depresin gdzie kupić I gastramin cena I varicolen forum I moctivin forum